หัวข้อวิจัย              การปรับปรุงปริมาณไนโตรเจนในกากตะกอนจากระบบบำบัดน้ำเสีย เพื่อผลิตปุ๋ยสูตร
                             เร่งใบ
ผู้ดำเนินการวิจัย     ดร.สิรวัลภ์  เรืองช่วย  ตู้ประกาย
หน่วยงาน              หลักสูตรวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
                             มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
ปีการศึกษา            2551

          งานวิจัยครั้งนี้  มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการทำปุ๋ยหมักสูตรเร่งใบที่มีปริมาณไนโตรเจนสูง   จากกาก
ตะกอนน้ำเสียโดยใช้ของเสียและเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรเป็นวัสดุหมักซึ่งได้แก่ มูลค้างคาว หญ้าขน
และเปลือกสัปปะรด โดยศึกษาผลของชนิด  ปริมาณ  และขนาดของวัสดุหมักต่อความเหมาะสมในการเป็น
ปุ๋ยหมักตามค่ามาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่ากากตะกอน มูลค้างคาว หญ้าขน และเปลือกสัปปะรด  มีปริมาณ
ไนโตรเจน เท่ากับ 2.57  7.40  1.88 และ 0.89 % โดยน้ำหนัก ตามลำดับ ปุ๋ยหมัก 10 สูตรที่ศึกษามีค่าปริมาณ
ไนโตรเจน อินทรีย์วัตถุ อัตราส่วนคาร์บอนต่อไนโตรเจน ค่าความชื้น  และค่าความเป็นกรดเป็นด่างได้ตาม
มาตรฐานของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์    กรมส่งเสริมการเกษตร    กรมพัฒนาที่ดิน   และมาตรฐานปุ๋ย
อินทรีย์   กรมวิชาเกษตร   แต่การใช้มูลค้างคาว   และเปลือกสัปปะรดเป็นวัสดุผสมทำให้เกิดการย่อยสลาย
อินทรียวัตถุได้เร็วกว่าการใช้หญ้าขนเป็นวัสดุผสม   โดยปุ๋ยที่ใช้มูลค้างคาว    และเปลือกสัปปะรดเป็นวัสดุ
ผสมใช้เวลาในการย่อยสลายเท่ากับ  30  และ  25  วัน   ส่วนปุ๋ยที่ใช้หญ้าขนเป็นวัสดุผสมใช้เวลาในการย่อย
สลายเท่ากับ 50 วัน  วัสดุหมักทั้ง 3 ชนิด  ช่วยเพิ่มปริมาณไนโตรเจนให้กากตะกอนได้  ปุ๋ยหมักมีค่าปริมาณ
ไนโตรเจนมากกว่ากากตะกอน   การใช้มูลค้างคาวเป็นวัสดุผสมทำให้ปุ๋ยหมักมีปริมาณไนโตรเจนมากที่สุด
และสูตรที่ใช้มูลค้างคาวมากกว่าจะให้ปุ๋ยหมักที่มีปริมาณไนโตรเจนสูงกว่า  มีความเป็นไปได้ในการนำวัสดุ
เหลือใช้ในประเทศไทย  ได้แก่  มูลค้างคาว  หญ้าขน  และเปลือกสัปปะรดมาใช้เป็น   วัสดุหมักร่วมกับกาก
ตะกอน จากระบบบำบัดน้ำเสียให้เป็นปุ๋ยหมักที่มีปริมาณไนโตรเจนสูง